De jaren tachtig vormden een cruciale periode voor de vrouwenbeweging van kleur in Nederland. In een tijd waarin feminisme vooral werd gedomineerd door witte middenklasse vrouwen, begonnen vrouwen van kleur - met uiteenlopende achtergronden - hun eigen ruimte te creëren, omdat hun ervaringen met racisme, seksisme en migratie nauwelijks werden herkend binnen de bredere vrouwenbeweging. In 1980 nam een groep jonge Surinaamse vrouwen het initiatief om de vrouwenkrant Ashanti op te richten. Tussen 1980 en 1987 zijn 33 nummers uitgebracht die in deze uitgave integraal zijn opgenomen. De uitgave is voorzien van een inleiding door Sitla Bonoo, één van de grondleggers van Ashanti, over de geschiedenis van Ashanti.
Sitla Bonoo was in 1980 medeoprichter van de vrouwenkrant Ashanti. Als tiener kwam zij naar Nederland, waar zij afstudeerde aan de Haagse Sociale Academie. Eind jaren negentig behaalde zij, naast haar werk en moederschap, haar bul Rechten aan de Rijksuniversiteit Leiden. In de jaren tachtig werkte Bonoo als emancipatiewerkster binnen het Haagse Surinaamse welzijnswerk. Daar kreeg zij van dichtbij inzicht in de uitdagingen en ervaringen van vrouwen binnen de Surinaamse migratiestroom naar Nederland. Met haar betrokkenheid bij Ashanti droeg zij er, samen met anderen, aan bij dat de stemmen van zwarte vrouwen tijdens de tweede feministische golf werden versterkt en zichtbaarder gemaakt. Momenteel is zij actief bij het Sarnamihuis, onder meer als columnist Dit boek is een uitgave van Amrit Publishers en het Sarnámihuis. Amrit Publishers is een dekoloniale uitgeverij in Nederland. Het Sarnámihus is een online community voor Hindostanen in Nederland