Bekijk grotere afbeelding

In “Moeder en zoon” beschrijft Reve zijn – voor vele mensen niet begrepen – ontwikkelingsgang naar het rooms-katholicisme. Een hoogtepunt in zijn veelomvattende en indrukwekkende oeuvre, dat zindert van symboliek en virtuositeit.

“Hoe ben jij, Gerard Reve, een man met toch een behoorlijke dosis ontwikkeling, intelligentie en gezond verstand, ooit in de Rooms-katholieke Kerk terecht gekomen en er zelfs lid van geworden?” Op deze vraag die hij zichzelf in de proloog van “Moeder en zoon” stelt, geeft Reve antwoord in twee min of meer parallel lopende verhalen.

Het eerste verhaal is een feitelijk verslag van de in zijn jeugd steeds groter groeiende interesse in de eredienst van de katholieke kerk, die uiteindelijk leidt tot zijn toetreding tot die kerk. Volgens hemzelf was dit een onvermijdelijk proces, hoewel het haaks stond op zijn opvoeding en het Amsterdamse milieu waarin hij opgroeide. Het tweede verhaal is op een veel fictiever niveau geschreven, maar verbeeldt eveneens Reve´s persoonlijke mythe van religie en erotiek. De verhalen zijn op virtuoze wijze in elkaar verstrengeld en boeien ook de niet-religieuze lezer tot op de laatste bladzijde.